A CASIÑA DA LINGUA
Esta é a casiña de Margarida, a lingua.
É unha casiña máxica na que viven agochados uns sons que só aparecen cando ela os chama, pero ten que chamar a cada un dun xeito diferente.
No soto da casa, alá abaixo, cara atrás, están tres. Dous fánlle cóxegas cando saen, o J e o G e o outro, o K, non .

Se ten a porta pechada, cos labios xuntos e vén un refacho forte de aire, saen o P e o B.

Cando Margarida se asoma e sae amodiño, rozando os dentes, oímos ao Z.
PRAXIAS
No hay comentarios:
Publicar un comentario
Nota: solo los miembros de este blog pueden publicar comentarios.